Dla pracownika pakiet benefitów bywa równie interesujący, jak sama pensja. Wiele firm oferuje więc świadczenia pozapłacowe, aby zachęcić osoby do dołączenia do zespołów. Każdy dodatek, choć mile widziany przez pracownika, rodzi jednak konkretne obowiązki podatkowe i składkowe. Czy wiesz, jak rozliczać świadczenia pozapłacowe?
Benefity dla pracowników, czyli świadczenia pozapłacowe
Świadczenia pozapłacowe to wszelkie przychody otrzymywane “obok” wynagrodzenia zasadniczego. W praktyce są to dobrowolne elementy polityki motywacyjnej i często występują:
karty na siłownię,
pakiety medyczne,
dopłaty do dojazdu.
Przeczytaj również: Ryczałt a środki trwałe w kontekście podatku dochodowego i VAT
Świadczenia pozapłacowe a opodatkowanie
Zgodnie z art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychód pracownika uznaje się wszelkiego rodzaju pieniężne wypłaty oraz wartość świadczeń w naturze lub ich ekwiwalenty, niezależnie od źródła ich finansowania. Dotyczy to m.in. wynagrodzeń zasadniczych, dodatków, nagród, świadczeń wypłacanych za godziny nadliczbowe, ekwiwalentów za niewykorzystany urlop,
a także innych świadczeń pieniężnych lub rzeczowych, również częściowo odpłatnych, jeżeli przynoszą pracownikowi wymierną korzyść.
W kontekście opodatkowania ważne są świadczenia finansowane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Pracownik nie zapłaci od tego żadnego podatku, gdy ich łączna wartość nie przekroczy w ciągu roku 1000 zł.
Uwaga! Limit nie obejmuje m.in.: sytuacji, gdy pracownik otrzymuje zapomogę w związku z nagłym zdarzeniem losowym, świadczeń związanych z opieką nad dziećmi (np. dofinansowania pobytu dziecka w żłobku lub przedszkolu), dopłat do zorganizowanego wypoczynku dla dzieci i młodzieży.
Wpływ benefitów dla pracowników na składki ZUS i podatek dochodowy
Zgodnie z art. 18 ust. 1 i art. 20 ust. 1 w powiązaniu z art. 4 pkt 9 ustawy o SUS podstawą naliczania składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe jest przychód pracownika ze stosunku pracy, rozumiany według przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie, zgodnie z art. 81 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych, do ustalenia podstawy składki zdrowotnej stosuje się te same zasady, które obowiązują przy ustalaniu składek emerytalno-rentowych.
W praktyce oznacza to, że składkami są objęte te świadczenia nieodpłatne, które stanowią dla pracownika przychód podlegający opodatkowaniu PIT.
Zgodnie z wyrokiem TK z 2014 roku (sygn. K 7/13) za przychód można uznać tylko takie świadczenie, które zostało przyjęte dobrowolnie, przynosi indywidualną, wymierną korzyść pracownikowi (lub zleceniobiorcy) i leży w jego interesie, a nie pracodawcy.
Benefity mogą wpływać na lojalność zespołu i zmniejszać rotację wśród pracowników, ale nieostrożnie rozliczane mogą skutkować koniecznością dopłacenia podatku albo wieloletnimi korektami składek. Aby uniknąć kłopotów, skorzystaj z naszych usług księgowych. Zapraszamy!
